Hannie en Leen

Hannie en Leentje


Kind en Gezin volgt de Huizen van het Kind (op regelgevend vlak) op. De afdeling preventieve gezinsondersteuning is hiervoor verantwoordelijk. Vanuit die afdeling hebben we een aantal communicatiekanalen, bv. mededelingen via e-mail, de nieuwsbrief over gezinsondersteuning en de website van Huizen van het Kind. We communiceren vaak pas op het moment dat iets is gefinaliseerd. De ervaring leert echter dat dit te beperkt is en dat men ook geïnteresseerd is in het proces dat wordt gelopen. Daarom schrijven we deze blog. Je kan via deze weg volgen welke stappen we aan het zetten zijn in de vormgeving van de opvolging van de Huizen van het Kind.



22 februari 2016

Op weg naar Geel…

In de Kempen is een intervisietraject opgestart voor de Huizen van het Kind die daar werkzaam zijn. Vandaag mogen we daarop aansluiten. We, dat zijn Hannie Serlet en ikzelf, van de afdeling preventieve gezinsondersteuning.

We komen niet gewoon om te luisteren. Nee, er wordt wel wat van ons verwacht, want we zijn aangekondigd als ‘interessant bezoek’. Wat we naast grappig ook heel herkenbaar vinden. We vinden het immers ook een interessant bezoek.

We sluiten aan om in dialoog te gaan over hoe we met z’n allen zicht kunnen krijgen op de evolutie van de Huizen van het Kind en hoe we dit kunnen ondersteunen en opvolgen de komende jaren.

Wat vooraf ging…

In de voorbije maanden hebben we binnen ons team nagedacht en geworsteld met hoe die opvolging best vorm krijgt.

Over de basispremisse waren we het heel snel eens: het mag geen administratieve opvolging worden waartoe een Huis van het Kind verplicht wordt, zonder daar zelf de meerwaarde van in te zien en waarbij de waarheid soms oneer wordt aangedaan in functie van ‘een goed dossier’ of ‘een goede verantwoording’.

Het moet een manier van opvolgen worden die aansluit bij de manier waarop de Huizen van het Kind hun werking zélf willen opvolgen en die daarvan een correct beeld geeft zodat positieve ontwikkelingen zichtbaar worden, maar ook onbedoelde negatieve effecten. Zo kan het lokale en Vlaamse beleid verfijnd, aangepast,…. worden. Zo kunnen we voor de gezinnen in Vlaanderen en Brussel echt iets goeds betekenen. En misschien voorbeeld staan voor andere landen.

We hebben ons afgevraagd welke elementen een beeld kunnen geven over hoe het met de Huizen van het Kind gaat. Deze elementen hebben we verzameld in een “indicatorenset”, waaraan volop gesleuteld mag en zal worden. We hebben deze indicatorenset al hier en daar eens laten vallen, zoals bij de bezoekenreeks die we in Vlaanderen bij de Huizen van het Kind hebben gedaan in de periode van december tot februari. Maar nu is het tijd om meer diepgaand in discussie te gaan. We doen dit met de Huizen van het Kind.

En nu dus in Geel.

Een open dialoog later en rijker …

Blog 1
Blog 1 - 2


… waarin er heel wat werd afgetast en uitgewisseld, blijkt dat het balanceren is tussen verschillende verwachtingen, . Balanceren tussen ‘hun’ vraag rond ‘wat Kind en gezin verwacht’ en ‘onze’ vraag rond ‘wat zij, los van regelgeving, zelf interessant vinden om op te volgen’. Terwijl de gedeelde vraag onderliggend zeker aanwezig is. Het is gewoon wat zoeken om ze prominent op tafel te krijgen.

En dan, plots, na wat aftasten, raken we de kern. Op het moment dat er wordt gezegd dat het Huis van het Kind nog teveel op structuur zit en nog maar weinig betekent voor de gezinnen in complexe leefomstandigheden die er in de praktijk worden gezien. Je kan dat een kritische uitlating noemen, maar ik vind ze schoon. Het is over dergelijke uitspraken dat heel de opvolging moet gaan. Wanneer zijn we ‘content’ over een Huis van het Kind - wat zijn de indicatoren? - en in welke mate is deze indicator behaald?

Go go go de kempen! En bedankt!

Bekijk de excel indicatorenset en de pdf toelichting waarvan sprake in deze blog.


8 april 2016

Regelgevende overheid. Soms valt deze term opeens, maar nooit zomaar. Want de sfeer draait dan meestal wel een beetje. Je zou er de eerste akkoorden van de 5de symfonie van Beethoven op kunnen zetten. Al is dat, toegegeven, een tikkeltje overdreven.

Welke beelden komen er bij u op als u denkt aan ‘regelgevende overheid’. Ik heb er het raden naar. Maar zou het kunnen dat het beelden opwekt die een goede dialoog in de weg staan?

Welke zin verwacht u het meest van een regelgevende overheid? Is het: ‘Wanneer zijn we samen tevreden van een Huis van het Kind?’. Of is het enkel: ‘indien u niet voldoet aan de voorwaarden, dan komt uw erkenning in het gedrang.’

Ik vroeg me in een moment van vertwijfeling af: doen we het wel goed als regelgevende overheid? Is het wel gepast, dat dialooggehalte installeren?

Bij twijfel is er één plek waar een mens gegarandeerd antwoorden vinden: wikipedia. Welk discours rond de ‘regelgevende overheid’ hanteert het world wide web?

“De overheid is het hoogste bevoegd gezag op een bepaald territorium of grondgebied.”
“De overheid […] heeft veel uiteenlopende functies en taken, die voor een aanzienlijk deel afwijken van wat elders in de samenleving gebeurt. Deze functies kan men indelen naar ordenende, presterende, sturende en arbitrerende functies.”
“Toezicht wordt gedefinieerd als het verzamelen van informatie over de vraag of een handeling of zaak voldoet aan de daaraan gestelde eisen, het zich daarna vormen van een oordeel daarover en het eventueel naar aanleiding daarvan interveniëren.”

En ga zo maar voort. Ik schuifel een beetje op mijn stoel. Het heeft wel een vrij hoog ‘ivoren toren’ gehalte.

De vraag is toch: welke rol willen we spelen als ‘regelgevende overheid’ in functie van de opvolging van de Huizen van het Kind? En vooral: Waarom? Het doel is om beleid te doen slagen, om samen iets goed te doen.

En – om dan in de symboliek van de ‘ivoren toren’ te blijven – wat werkt er dan het beste? Puur vanuit een toren staan kijken of iedereen wel aan het werk is, en of dit wel voldoet aan de eisen? Of ga je je toren ook gebruiken? Om dingen te zien die je enkel vanuit die toren kan zien. Zoals gebieden die onbenut blijven. Of velden waarop de oogst vlotter lijkt te gaan dan bij anderen. En dan heel regelmatig eens uit je toren komen, om van dichtbij te kijken en te leren waarom sommigen dingen goed lijken te werken, en andere minder goed. Om mee te faciliteren en te ondersteunen. En met nieuwe inzichten naar de toren te gaan. Komen we dan niet verder dan puur de toezichtsrol op te nemen?

Vergis u niet: het doel blijft onveranderd. We willen oogst zien, in alle velden.

Alleen is het zo dat niet enkel de mensen in de ivoren toren dat willen. Nee. Het zijn eigenlijk net de mensen die iedere dag in het veld staan die dit het hardste willen. Ik denk dat wanneer je deze vaststelling erkent, alles verandert.


20 juni 2016

In onze vorige twee blogs hebben we wat toon proberen zetten. We hopen dat die toon je aansprak en dat we met z’n allen die toon kunnen houden. En … vergeef ons alvast een valse noot hier en daar. ;-)

Hoog tijd voor een nieuwe, informatieve, blog!

De afgelopen weken gingen er 5 provinciale momenten door waar de Huizen van het Kind op werden uitgenodigd. Er werden enkele methodieken vanuit EXPOO aangereikt over hoe je de evolutie in je Huis van het Kind in kaart kan brengen binnen je lokale samenwerkingsverband.

Kind en Gezin bracht het verhaal over hoe we op Vlaams niveau een beeld willen krijgen en houden op de Huizen van het Kind. De indicatorenset uit de eerst blog is hiervoor een belangrijk instrument. Alle indicatoren zeggen iets over ‘Hoe gaat het met de Huizen van het Kind?’. De indicatorenset is voor Kind en Gezin het kader dat we de volgende jaren willen gebruiken, samen met de Huizen van het Kind. Het is een werkdocument waaraan nog zaken kunnen veranderen, maar het biedt op dit moment wel al een inspirerend kader dat gemeenschappelijke taal biedt en van waaruit we gezamenlijk kunnen kijken naar de evoluties binnen de Huizen van het Kind.

De indicatorenset is geen instrument dat moet ingevuld worden. Het is niet meer en niet minder dan een set aan indicatoren. Vanuit Kind en Gezin willen we ervoor zorgen dat de indicatoren stapsgewijs in beeld worden gebracht, zodat we– doorheen de jaren – een breder beeld krijgen op hoe het met de Huizen van het Kind gaat. Het woord stapsgewijs is daarin zeer belangrijk. De Huizen van het Kind bevinden zich immers in volle pioniersfase en de nadruk moet liggen op gezamenlijke vooruitgang en dit op een tempo dat de lokale dynamiek ondersteunt in plaats van ondermijnt.

Het streven is om maximaal te leren uit het stapsgewijs in beeld brengen van de stand van zaken van de Huizen van het Kind. Maximaal leren in functie van beleid én praktijk in ontwikkeling.

De eerste stap naar concretisering

Eind juni wordt een bevraging naar alle Huizen van het Kind gestuurd waarin een aantal indicatoren bevraagd worden. Het gaat over indicatoren op niveau van ‘diversiteit aan aanbod en maatregelen’ en ‘toegankelijkheid’. Het zijn zaken waarvan we weten dat de Huizen van het Kind er nu bezig zijn: actoren samenbrengen, aanbod afstemmen, nadenken over hoe ze het aanbod naar de burger brengen,...

Het ontwerp van de bevraging hebben we besproken op de provinciale uitwisselingsdagen en passen we aan op basis van de input van verschillende Huizen van het Kind. Op basis van reflecties van de Huizen van het Kind hebben we ook vragen opgenomen rond het trekkerschap (niveau ‘bestuur en organisatie’).

Het is de bedoeling dat de bevraging ten laatste 14 oktober terug wordt gestuurd. De verwerking is voorzien in oktober, zodat het rapport met tendensen op groepsniveau (niet op individueel niveau) in het najaar kan besproken worden met de Huizen van het Kind en de beleidsmakers, om nadien tot publicatie over te gaan. De Huizen van het Kind zullen nog een uitnodiging ontvangen in functie van deze bespreking.

Tot slot

Om deze update ‘compleet’ te maken, verwijzen we ook graag naar een verslag van de commissievergadering Welzijn, Volksgezondheid en Gezin met betrekking tot de Huizen van het Kind. Op een bepaald moment ging het in de commissievergadering over de opvolging van de Huizen van het Kind. Het sluit mooi aan bij deze blog en zal jullie zeker interesseren.

Veel leesgenot en tot een volgende keer!


Heb je zelf bedenkingen of overpeinzingen bij het lezen van deze blog? Wil je erop reageren, en zie je het zitten om dat ook eens in ‘blog’vorm te doen? Stuur je reactie dan door naar huizenvanhetkind@kindengezin.be. Het lijkt een mooie manier om te komen tot een tegensprekelijk “debat”, en verschillende waarheden naast elkaar te laten bestaan.